I have no way, and therefore want no eyes;

I stumbled when I saw.

- Gloucester from "King Lear", William Shakespeare

 

หนึ่งในideaของบทละครเรื่อง King Lear ของ William Shakespeare คือความทรมาน ซึ่งก็เกิดโดนใจจขบ.ขึ้นมาอยากบอกไม่ถูก

 

เมื่อสองปีก่อนที่เริ่มเรียนบทละครของเชคสเปียร์เป็นครั้งแรก จขบ.ไม่เข้าใจว่าทำไมเชคสเปียร์ถึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่ยิ่งเวลาผ่านไป คำตอบของข้อกังขานั้นก็ยิ่งกระจ่างขึ้นทุกที ไม่ใช่เพียงแค่เชคสเปียร์เป็น The master of English language เท่านั้น แต่เขามีความเข้าใจลึกซึ้งในความเป็นมนุษย์ ไม่ว่าจะในมุมมองจิตวิทยา ปรัชญา บทละคร หรือวรรณคดี

 

สิ่งที่เขาเขียนไม่ใช่เรื่องราวจำเจ แต่เป็นเรื่องที่สามารถเกิดขึ้นจริงในทุกยุคทุกสมัย

 

 

 

พูดถึงความทรมาน...

 

ในบทละครเรื่องKing Lear ตัวละครชื่อGloucester(เจ้าของquoteที่จขบ.แปะหราอยู่ข้างบน)เพิ่งสูญเสียดวงตาทั้งสองข้างไป ในตอนนั้นเองที่เขาเริ่มจะเข้าใจอะไรมากขึ้น เข้าใจว่าเขามองใครพลาดไป

 

คุณจะต้องทรมานก่อน จึงจะมีสติปัญญาขึ้นมาได้

 

นั่นคือ... ideaที่จขบ.อยากจะพูดถึงเกี่ยวกับความทรมาน

 

มนุษย์เราจะผ่านพ้นความทรมานได้นั้น จำต้องอาศัย"ความอดทน (patience)" พูดถึงคำว่า 'Patience'... ในภาษาละตินเกี่ยวข้องกับคำว่า 'Passion'  ซึ่งก็เป็นคำที่ไม่ไกลจากความทรมานอยู่ดี ยกตัวอย่างเช่น Passion of the Christ พระคริสต์ที่ต้องแบกกางเขนและต้องถูกทรมาน ฯลฯ

 

คนเรานั้นต้องการความอดทนเพื่อที่จะทนรับกับความทรมาน และต้องผ่านความทรมานจากประสบการณ์ต่างๆเพื่อที่จะเรียนรู้และพัฒณาสติปัญญาของตัวเอง

 

 

 

ปล. สุขสันต์วันแม่ค่า

ปปล. จขบ.พิมพ์ฟิกไม่ออกซักคำ = =" Blade of Perfection บทที่14 เสร็จไปเพียง 17% (และรู้สึกว่ามันไม่โดนอย่างบอกไม่ถูก เริ่มเห็นสัญญาณrewriteกะพริบวูบๆ)