[MIS Mission]-(5) Reginald Osbourne

posted on 29 Jun 2013 11:33 by daiong in MISMIE
Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
สืบเนื่องจาก Mission นี้
 
 
 
 
 
 
Word count: 685
 
 
 
 
 
 
Mission 5
 
 
 

i.

 

พรุ่งนี้เช้าออสบอร์นต้องเริ่มดำเนินการปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมาย จึงตั้งใจจะพักผ่อนให้เต็มที่ที่ลอนดอนสักหนึ่งคืน เขามาถึงลอนดอนในยามค่ำคนเดียว โดยมีลูกน้องระดับล่างของ MIS จะตามมาทีหลัง ออสบอร์นปลอมตัวอย่างลวก ๆ ยามอยู่ที่อังกฤษ แค่สวมวิกสีน้ำตาลสั้น ๆ กับสวมแว่นกรอบดำที่ไม่ได้ดูโดดเด่นอะไร และใช้หนึ่งในน้ำหอมกลิ่นที่คุณอลิสเคยเลือกให้ เมื่อไปถึงก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปซื้อบุหรี่มาสูบ – ไม่ใช่แบรนด์ที่เขาสูบประจำ และค่อนข้างจะรสเบากว่าเดิม

 

ออสบอร์นค้นพบว่าเขาเกือบจะไม่ชินกับการอยู่คนเดียวแบบนี้แล้ว แอลกอฮอล์น่าจะช่วยให้หลับ – ไวน์สามแก้ว ค็อกเทลอีกหนึ่ง กอปรกับบทสนทนาอันน่าสนใจกับบุรุษที่มีเครื่องหน้าคุ้นตาก็ทำให้กลายเป็นค่ำคืนที่น่าพอใจไม่น้อย เขาเกือบลืมไปแล้วว่าโลกยังหมุนต่อไป การลืมหมู่คนที่อยู่นอกกรอบโลกของเขาเป็นสิ่งที่ง่าย นั่นอาจเป็นสาเหตุทำให้เขาจำไม่ได้ว่าใบหน้าผู้ชายที่คุยด้วยนั้นเหมือนใคร (บางทีอาจคล้ายคนรู้จักสมัยก่อนกระมัง)  เป็นสาเหตุที่ทำให้ออสบอร์นเกือบจะไม่สนใจเหตุระเบิดที่ฝรั่งเศสเท่าไร แม้จะมีคุณดาร์เรนที่เป็นเพื่อนร่วมงานมาเกี่ยวข้อง น่าแปลกที่บางคนสามารถโกรธแทนบางคนที่ตัวเองไม่ใส่ใจได้ ทำให้คิดว่าคุณ ‘ดาร์วิส’ ที่นั่งดื่ม Scotch on the Rocks ข้าง ๆ นั้นคงมีกรอบโลกที่กว้างขวางกว่าเขามาก

 

นั่นสินะ คนทั่วไปก็คงโกรธแทนอยู่หรอก

 

 

ii.

 

ออสบอร์นส่งข้อความบอกคริสว่าจะไปที่โรงพยาบาลไหน ระหว่างทางที่เขาจะไปพบแพทย์ประจำตัวของแม่

 

ระหว่างที่เดินเข้าไปในลิฟท์ เขาเกือบจะเลื่อนมือไปชนกับมือผู้หญิงที่กดปุ่มไปชั้นเดียวกับเขา เธอถามว่าเขาต้องการไปชั้นไหนขณะที่ออสบอร์นชักมือกลับ

 

“ชั้นเดียวกับคุณครับ ขอบคุณ” ออสบอร์นตอบอย่างสุภาพ พลางสบตาเธอเพียงชั่วขณะ – เธอสวมแว่นกรอบแดง (เขาไม่ได้เห็นผู้หญิงสวมแว่นกรอบแดงมาสักพักแล้ว)

 

ประมาณแปดนาทีต่อมา กลับต้องมาหลบอยู่ในห้องของคนไข้โคม่าเสียได้ – ถือเป็นโชคที่บังเอิญหลุดรอดจากการโดนผู้ก่อการร้ายจับลากไปคุมตัว—เหตุการณ์หลังจากนั้นรวม ๆ แล้วก็เกี่ยวเนื่องกับการสื่อสารกับลูกน้องที่ติดตามมาด้วยอย่างลับ ๆ, ตกอยู่ในภาวะเครียดชั่วคราว, ลอบเข้าไปในห้องของรปภ., เข้าไปตัดระบบไฟฟ้าและระบบรักษาความปลอดภัย และส่งสัญญาณให้ลูกน้องทราบว่าเขาอยู่ที่ไหนและเข้ามาช่วยได้จังหวะใด

 

เขาหลุดรอดออกมาได้ทันก่อนที่เหตุระเบิดจะเกิดขึ้นไม่กี่นาทีต่อมา ออสบอร์นเฝ้ามองจากด้านนอก ผู้ก่อการร้ายกลุ่มนั้นขู่ว่าจะระเบิดทั้งโรงพยาบาล แต่สุดท้ายตึกโรงพยาบาลก็โดนทำลายไปเพียงเศษหนึ่งส่วนสามเท่านั้น

 

แรงสั่นสะเทือนของเสียงระเบิดมีบางอย่างที่คลับคล้ายกับเสียงหัวใจเต้น

 

เขาส่งข้อความบอกคริสว่าจะกลับไปถึงปราสาทคืนนี้ โดยหวังว่าคริสคงยังไม่ทันได้เห็นข่าวในทีวี

 

 

iii.

 

ออสบอร์นเปิดดูข่าวถ่ายทอดสดในแท็บเล็ตตัวเองระหว่างที่เดินทางไปพบแม่—แล้วคุณ ‘ดาร์วิส/เอ็ม’ ก็ปรากฏให้เห็น ซึ่งชวนใจสั่นไปชั่วคราวอยู่เหมือนกัน แต่หลังจากลองตรวจสอบว่าตัวเองไม่มีเครื่องติดตามและทิ้งเสื้อผ้าชุดที่ใส่ในวันที่พบกัน เขาก็โล่งใจขึ้น

 

เขายังไม่สามารถโกรธแทนผู้เคราะห์ร้ายแบบที่มิสเตอร์เอ็มทำได้ แต่ได้เห็นเขาทางทีวีครั้งนี้ก็ทำให้คิดว่าเกือบเข้าใจความเครียดของมิสเตอร์เอ็มขึ้นมานิดหน่อย

 

นั่นสินะ อยู่ในตำแหน่งนั้นก็ควรเครียดสะสมอยู่หรอก

 

(สุดท้ายแล้ว ก็ได้เดินทางกลับบ้านไปเยี่ยมแม่แค่ชั่วโมงเดียว ก่อนจะกลับไปปารีส)

 
 
 
 
 
 
THE END.

Comment

Comment:

Tweet