ขอบคุณอีกครั้งค่า~ ที่ช่วยรดน้ำในสัปดาห์สุดท้าย ^^ (แอบเสียดายตำแหน่ง59ข้างบนนิดหน่อย พลาดไปคะแนนเดียว 555) พอจบJune Writeไปแล้วก็รู้สึกเหงาๆนิดหน่อย...
สุดท้ายก็เลยมาหาเรื่องอัพบล็อกค่ะ o.O"
นี่คือภาพที่อิไดองวาดเมื่อต้นปี เป็นภาพของพ่อแม่จขบ.ตอนกำลังจะแต่งงานนั่นเอง (พ่อแม่จขบ.มีงานแต่งงาน 2 งานน่ะ แบบคริสต์กับแบบพุทธ)
พอมามองตอนนี้แล้ว... ก็รู้สึกว่าปีหน้าแล้วสินะ... ที่จขบ.จะได้วางพู่กันลงสักที ท่ามกลางความแปลกใจของหลายๆคนที่อิไดองไม่คิดจะเอาดีด้านอาร์ท
จะว่าไปแล้วปีนี้เป็นปีแรก ที่มีคนบอกว่าชอบผลงานจขบ.มากกว่าของพี่สาว หลังจากตลอดชีวิตที่ผ่านมา ตัวจขบ.เป็นรองพี่สาวในด้านอาร์ทมาตลอด แต่พอมีคนชมแบบนั้น... ก็ไม่ได้เห็นจะรู้สึกยินดีสักเท่าไร (กรรม) ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะอิไดองประทับใจในฝีมือพี่สาวอย่างที่ไม่เคยคิดอยากจะเหนือกว่า แล้วก็คงจะเป็นเพราะVisual artsไม่ใช่"ภาษา"ของอิไดองอยู่ดี
ภาษาของจขบ.คงจะเป็นเสียงและถ้อยคำ มากกว่าสีและภาพ
ทั้งPaintingและDesignต่างก็สูบเวลาจขบ.ไปซะมากในปีนี้ ปีที่แล้วเองก็เหมือนกัน จนบางครั้งก็นึกสงสัยว่า"ทำไมต้องพยายามขนาดนั้น?" ก็คงเป็นเพราะมันอาจจะเป็นอย่างเดียวที่คนอื่นเห็นว่าอิไดองทำได้ดีล่ะมั้ง? แล้วมันก็เป็นสิ่งเดียวที่อิไดองทำได้โดยที่รู้ว่าทำยังไงด้วย
แต่พอมันใกล้จะถึงเวลา ก็เริ่มจะนึกภาพไม่ออกว่าการอยู่โดยไม่มีพู่กันขึ้นมาจะเป็นยังไง
It is very strange to want so much what cannot be achieved in life.
แต่งงานแบบคริสต์กับแบบพุทธ
