หลังจากคิดถึงเจ้าเพื่อนยาก ก็เลยเจียดเวลาไปอ่านนิยาย ที่สำคัญนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้มาแปะบล็อกโชว์เลย~

อุดหนุนกันหน่อยนะค้า~ >>

จิ้มลิงค์ลองเชิงอ่านดูก็ได้ค่า >> http://writer.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=144469

>w<,, ได้รับการตีพิมพ์จากสำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ค่า~ ยินดีด้วยอีกครั้งนะเถียน *ปรบมือ*

มันถูกตีพิมพ์ไปตั้งนานแหล่ว =[]=" เหตุผลที่เพิ่งเอามาบอกเพราะอิไดองเพิ่งได้เห็นปก ="= เพราะตอนเถียนบอกจะได้ตีพิมพ์.. เถียนกำลังจะไปต่อAFSที่ฟินแลนด์พอดี ก็เลยนึกว่าการตีพิมพ์เลื่อนไปซะอีกเพราะตอนไปหาในร้านหนังสือเห็นไม่มี

ที่ไหนได้!! ตีพิมพ์ไปแล้วขายหมดไปแล้ว(อย่างน้อยก็หมดที่คิโน -"-) หายากมาก!! >[]<" แต่แนะนำให้อ่านจริงๆค่ะ (อิไดองเพิ่งไปสั่งที่คิโนคุนิยะเมื่อกลับไปไทยครั้งที่แล้ว หวังว่าห้าเดือนหน้ามันจะมีมาให้นะ T[]T" )

ยังไงครั้งนี้อิไดองมาโฆษณาพร้อม personal response หรือก็คล้ายๆ review นั่นแล แต่ยังไงก็อยากให้รู้ว่ามันความเห็นส่วนตัวของจขบ.คนเดียวเท่านั้นค่ะ

Raphael De l'air by Tianfang

Plot: 

อิไดองว่าพล็อตภาคแรกไม่ได้ถึงกับหวือหวาแหวกแนว (ซึ่งในจุดนี้ก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร การจะเขียนในสิ่งที่ไม่เคยถูกเขียนมาก่อนนั้นเป็นไปไม่ได้) แต่ก็มีรายละเอียดย่อยๆน่าสนใจก็มีอยู่ เรื่องมันมีอยู่ว่า...

เจ้าชายราฟาเอล เรียกสั้นๆว่าราล์ฟ องค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรซายน์ (ซึ่งถือว่าเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองด้วยวิทยาศาสตร์) มีเลือดเทพอยู่เจือจางในตัว ทำให้เป็นคนเดียวในอาณาจักรที่สามารถใช้เวทได้

วันหนึ่งได้เกิดงานเข้า(?)ต้องไปเรียนที่อาณาจักรอเมทริส(เปรียบแล้วก็ เป็นแดนเวทมนตร์ แบ่งแยกจากซายน์มาช้านาน) ณ โรงเรียนอาเดเลทด์ที่มีการสอบเข้าแสนหฤหรรษ์--ไม่ใช่แล้ว--หฤโหด ได้พบปะกับเพื่อนๆและรุ่นพี่(ที่ปัญญาอ่อนไม่ก็โหดจนน่าสะพรึง)ตอนสอบเข้าโรงเรียน แถมยังถูกกล่าวหาว่าเล่นเส้นเพราะเข้ามาในนามของหลาน(เก๊)ของอธิการ(หนุ่มแว่นสุดหล่อ)นามว่าเมลล์ฮาว ขึ้นปกซะด้วย กลายเป็นเมลล์/ราล์ฟไปแล้ว จึงทำให้เป็นข่าวสารพัดและเด่นกว่าใครเพื่อนตั้งแต่ต้นเรื่องยันปัจจุบัน

ภาคแรก.. สิ่งที่สะดุดความสนใจส่วนตัวของอิไดองมากเลยคือการเล่นละครเวทีในโรงเรียน (จิ้มลิงค์เอาได้ เพราะอิไดองว่ามันเป็นหนึ่งในhighlightของเล่มหนึ่ง) ราล์ฟได้รับบทไปเล่นเป็นถึงภูติตัวเอกที่ต้องช้ำรักที่สอดแทรกปริศนาในตำนานนี้มาให้คนอ่านลุ้นกัน ตำนานนี้มันโดนใจอิไดองตรงที่... มันช่างแฝงความรักแบบเศร้าๆของละครดี 55+

ภาคสอง ก็คือการเรียนในปีถัดไป ปีนี้ตัวละครที่เคยใหม่ก็เริ่มกลายเป็นรุ่่นพี่แล้ว รู้สึกแปลกไปอีกแบบ 55 ภาคนี้การสอบเข้ายิ่งเมามันส์ทั้งคนคุมสอบและคนสอบเลยทีเดียว ฮา

Characterization:

characterizationของRaphael De l'airค่อนข้างดีทีเดียวค่ะ แต่มาถูกใจมากขึ้นจริงๆในภาคสอง

Characterizationของราล์ฟแสดงให้เห็นว่าเป็นเด็กหนุ่มที่นึกถึงประชาชนและ ดินแดนเป็นสิ่งสำคัญเป็นอันดับต้นๆ และขยันหมั่นเพียรทีเดียวล่ะ อ่อนโยนแต่ก็ขี้แกล้งปนเจ้าเล่ห์ บางครั้งจขบ.ก็คิดว่าราล์ฟดูเป็นคนดีและเด่นสุดๆ แต่ก็ยังหมั่นไส้ไม่ลง

จากมุมมองของอิไดอง ราฟาเอลไม่ใช่คาแร็คเตอร์ของเจ้าชายแสนดีที่มีชะตาลิขิตต้องแบกรับอะไรหนักหน่วง (ถึงชะตาจะทำให้มันเกิดมามีเวทย์และพิเศษกว่าใครเขาในซายน์ก็ตาม) แต่เป็นตัวละครของเด็กหนุ่มที่ถูกบีบบังคับให้อยู่ในสถานการณ์ที่จำเป็นต้องทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่มากกว่าแฮะ

ในภาคสอง คิดว่า characterizationชัดเจนขึ้นมาก รู้สึกเหมือนการกระทำหลายๆอย่างของตัวละครมันเพ่งเล็งไปที่อุปนิสัยเฉพาะตัวและสมฐานะมากขึ้นกว่าเดิม

ที่โผล่มาอย่างโดดเด่นมากๆคือตัวละครใหม่ชื่อมิเกล รู้สึกว่าเป็นตัวละครที่ดำเนินเรื่องราวไปได้อย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ทำให้รู้สึกติดขัดสงสัยว่าทำอะไรไม่สมตัวละคร/เหตุผลแต่อย่างใด

Ideas:

ขออนุญาตไม่ขยายความ ถือว่าแล้วแต่ผู้อ่านแต่ละคนซึมซับเอาสิ่งที่คนเขียนอยากจะสื่อเอาเอง แต่โดยส่วนตัวจขบ.คิดว่า Raphael De l'air ดูจะแฝง ideas เกี่ยวกับมนุษยวิทยา, สังคมการปกครอง, รักต้องห้าม และการเติบโตของวัยรุ่น

Target audience:

จขบ.เห็นว่ามันเป็นหนังสือสำหรับวัยรุ่นอ่านค่ะ เริ่มแรกคือเขียนในมุมมองของวัยรุ่น หนังสือมีบรรยากาศที่มีสีสันเฮฮาเหมาะกับวัยรุ่นมากกว่า

Personal comments:

อิไดองคิดว่าโรงเรียนรัชทายาทถือเป็นธีมที่เสี่ยงในการเขียนมาก เพราะอย่างที่รู้ๆกันว่า J.K.Rowling กับพี่ Rabbit ก็เคยเขียน Harry Potter กับ The Thief of Baramos มาแล้วตามลำดับ ฉะนั้นเริ่มแรกที่อ่าน Raphael De l'air ก็อ่านด้วยความเชื่อใจว่าเป็นถึงเถียนเขียน.. มันก็ต้องดีและแหวกแนวบ้างล่ะวะ! (เพราะยังไงๆเถียนก็เขียนมีสีสันได้หลายแนวกว่าอิไดองเยอะ... จากใจจริงไม่ได้คิดจะยอจ้ะ)

หลังจากได้อ่านมาจนถึงปัจจุบัน คาดว่า Raphael De l'air มีเอกลักษณ์ตรงจุดที่ว่า ถึงมันจะ set up อยู่ในโรงเรียนแต่มันก็ยังมีเรื่องราวอะไรซ่อนในสังคมภายนอก/ภายในแบบลับๆอยู่พอสมควรล่ะค่ะ หรือก็คือ... มุมมองของนิยายเรื่องนี้ดูจะเกี่ยวกับสังคมมากกว่าปัจเจกชน อิงๆสงครามหน่อย

นอกนั้นที่อยากจะพูด ก็คือ...หน้าปกเล่มแรกก็เหมือนโฮสต์คลับจริงๆด้วยล่ะ... =w= ว่าแต่ทำไมหน้าปกมันเป็นเมลล์/ราล์ฟอ่ะ? กะประกาศเหรอว่านี่คือคู่ original? อ้าว นึกว่าคู่เอกมันเป็นอัส/ราล์ฟหรือราล์ฟ/ฟรูฟซะอีกอ่ะ!! *โดนเถียนเอาน่องไก่ฟาดหัว*

และถึงเมลล์จะขึ้นปก ทำไมไปอยู่ในกระจกซะล่ะ =[]=!! เมลล์ควรจะนั่งอยู่บนเบาะแล้วให้ราล์ฟนั่งอยู่บนตักพร้อมกับป้อนเค้กระหว่าง ใส่ยา(?)ลงในถ้วยชาเซ่! (หรือระดับเมลล์ไม่ต้องใส่ยา? แค่สบตากับภาพสะท้อนในกระจกก็สื่อถึงกันได้??) ว่าเข้านั่น จริงๆแล้วเราชอบเมลล์มากเกินกว่าจะอยากให้มันคู่กับใครแฮะ XD (แต่แกก็ยังจิ้น!!! = = )

สุดท้ายอิไดองขอสรุปว่า... ถ้าให้เทียบกับนิยายไทยแนวแฟนตาซีที่ตีพิมพ์เกลื่อนเมืองกันในยุคปัจจุบันแล้ว Raphael De l'air ถือว่าดีทีเดียวค่ะ = =" อย่างน้อยที่สุดก็มีโครงเรื่อง

(เพราะหลายๆเรื่องจากในเน็ตที่ได้รับการวางขายปัจจุบัน ไม่ทราบว่าคุณEditorตาถั่ว สมองฝ่อ หรือไปทำงานอยู่ที่ไหน??? =__= )

เอนี่เวย์... ขอตัวค่ะ คงจะหายตัวไปอีกนาน เพราะใกล้เวลาสอบแล้ว~ (แน่นอนว่าหมายถึงดองฟิกด้วย =/l\= )